Transitie / RIP Joppe Bosmans, mijn Eskiboy

"Gij wilt man worden, ofwa?" "Ja, ik vind eigenlijk dat ik dat al ben." 
Deze week nog. Alsof de dokter met één tik van een toverstokje een persoon in een ander persoon verandert. 


Maar een transitie is voor minstens 90% ons eigen werk, geen dokterstrucje, en het duurt een heel leven. Het zijn honderden kleine daden waarmee we langzaam ontsnappen aan een set verwachtingen. Het zijn heel veel kleine dingetjes die één voor één vragen en commentaar oproepen. Een transitie is altijd eerst een gedachte, gevoel of een woord. De woorden waarmee we onszelf omschrijven, worden vaak niet gehoord omdat ze zò ingaan tegen de verwachtingen. 

Een transitie, dat zijn een heleboel verzetsdaden doorheen de jaren bij elkaar opgeteld, zoals zeggen wie je bent. Een eerste keer kleren kopen in de andere afdeling van de winkel, en de tweede keer, en de derde, ... De eerste keer met een bepaald kledingstuk over straat lopen. Of net géén kleedje meer aandoen, wat ook een probleem kan zijn voor anderen. Een transitie is altijd een beetje oorlog: iets doen en weten dat je tegenstand zal ervaren. Je lief vindt het niet leuk, maar toch knip je je haar af. Heel langzaam verandert niet je lijf, maar je garderobe, en ook dat vindt je lief niet leuk. Een transitie, dat is je benen niet meer scheren, of juist wel. En dan schipperen tussen je goed voelen omdat je dat deed, en je slecht voelen omdat je commentaar kreeg. 


Een transitie, dat is onszelf opmaken, of ons haar laten knippen of laten groeien, of naar de wc gaan, een oorbel dragen, of een nagel lakken. Allemaal dingen die anderen ongestraft kunnen doen, maar wij niet. Een transitie, dat is de zee van reacties induiken, en vele jaren of voor altijd blijven zwemmen. De tegenstand zit vaak ook in onszelf ingebakken, want wij zijn evengoed deel van de m/v wereld. 


Een transitie, dat is de intieme zoektocht naar een voornaam die beter bij ons past. En vrede proberen nemen met de oude voornaam, wat ook niet echt gemakkelijk is. Een naam is een symbool en datgene waarmee een persoon van een andere wordt onderscheiden. Onze oude namen zijn zo'n groot deel van ons verleden, en Joppe en ik waren het erover eens dat we ons verleden niet wilden uitwissen. 


Lieve Joppe, ik herinner me dat je soms vertwijfeld was, omdat in het m-hok gepropt worden, de waarheid evenzeer geweld aandeed. We willen ons wél comfortabeler voelen. Maar kan dat überhaupt in een wereld waarin de streep in m/v zo hard rechtstaat? Jij zou gaan voor een medische transitie en ik niet, en tegelijkertijd wilde ik 'hij' genoemd worden en jij dan weer niet. Je wilde iets anders dan 'hij' of 'zij'. Het leek allemaal zo onmogelijk in deze wereld. 

Nu jouw lichaam weg is, ga ik binnenkort het mijne een beetje veranderen. Wat een soep. Eigenlijk niet onze soep, maar die van de samenleving waar we deel van zijn. Wij zijn maar een paar schattige brokjes in de soep. 

Lieve Joppe, wat ben ik blij dat wij dat allemaal met elkaar hebben gedeeld, het zoeken, het thuiskomen en de vertwijfeling. Ik herinner me momenten, prachtige intieme momenten, toen jij dolblij was met een hemd, of toen je voor de zoveelste keer zei hoe stevig en mooi je die schoenen vond. Ik was zo blij met jou, en jij was blij met mij. We hebben heel lang wekelijks in je zetel besproken wat aan wie was gezegd, met welke reacties en gevolgen, en wat dat met ons deed. Zoveel, zoveel, zoveel hebben we gedeeld! 


Ik miste je nadien. Woedend was ik omdat je je terugtrok. Ik bleef boos tot je dood. Hoe kon je die hele hoop vertrouwen die er was, zomaar achterlaten en verder gaan? Maar nu mis ik je harder, want een wereld waarin jij onbereikbaar rondliep was beter dan een wereld waarin je jezelf het leven ontnam. 


Moedige krijger, ik zal je kwetsbaarheid en kracht blijven koesteren. Ik blijf voor eeuwig op je zetel met je praten, je troosten en tegen je aan kruipen. Ik voel je armen nog alsof het gisteren was. Ik voel je lijf en je innerlijk nog alsof je in me bent gekropen.




Wie nood heeft aan een luisterend oor kan ook terecht bij de Zelfmoordlijn op 1813, 24/7 bereikbaar. Chatten kan elke dag van 19u-21u30. Of via het Transgender Infopunt op 0800 96 316 of per mail op contact@transgenderinfo.be. Of via de Holebifoon op 0800-99 533 of via mail naar vragen@holebifoon.be

Reach out, altijd opnieuw.
Jij hebt recht op een fijn leven.
Jij bent belangrijk voor mij.


Comments

Popular posts from this blog

Fake?

Een veilige plek