Transgender: één kleurrijke pot nat

Anderhalf jaar na mijn eerste post heb ik besloten er toch mee verder te gaan. Schrijven helpt me om mijn eigen kijk op de wereld scherper te stellen, en zoveel blogs in het Nederlands door een transgender persoon zijn er nog niet.

Jep, ik noem mezelf transgender, omdat ik niet akkoord ga met de v-stempel op mijn identiteitskaart en heel veel van wat daarmee gepaard gaat. Zo heb ik liever dat je naar me verwijst als een hij. Zélfs al trek ik uitzonderlijk ook wel eens een rokje aan. Ik voel me gewoon véél beter in mijn vel als ik hoor dat mensen me aanvaarden zoals ik me diep vanbinnen voel: een jongen. Vraag me niet waarom, het is gewoon zo, al wel vijftien jaar. Daarvoor wist ik niet dat dit kon en mocht. Maar als ik het had geweten, dan had ik het wellicht eerder gezegd: ik ben een jongen.

De wereld verandert. In de laatste 20 à 30 jaar is het proces van transgender-emancipatie eindelijk in gang gezet. In verhouding tot hoe het was in de twintigste eeuw, gaat het nu razendsnel. Als buitenstaander merk je dat aan hoe vaak en op welke manier het thema momenteel in de media komt. Ik ben nog net opgegroeid in een tijd waarin nooit over transgender mensen werd gepraat. Toen ik er voor het eerst over hoorde, leek het vooral een dramatisch, zielig en sensationeel fenomeen. 

Maar vandaag proberen veel mensen respectvol met ons om te gaan. Jongeren maken werkjes over het thema op school. Ondanks uitschuivers, doen journalisten, hulpverleners, onderwijzers, … steeds meer hun best om op een nieuwe, positievere manier met het trans thema en met ons om te gaan.

Dat is echt fantastisch. Ik ben ervan overtuigd dat het op deze manier stilaan mogelijk wordt om onze plek in de samenleving in te nemen, en om aanvaard te worden door onze naasten, collega's en kennissen. Voor mij is het enorm belangrijk dat deze evolutie naar erkenning en aanvaarding plaatsvindt. Het betekent dat minder mensen uitgesloten zullen worden, en dat is voor die mensen zelf natuurlijk essentieel, maar ook voor de samenleving als geheel. Minder uitsluiting betekent gelukkigere, gezondere mensen én een verrijking voor de rest van de samenleving.

De manier waarop we praten over genderdiversiteit lijkt me ontzettend belangrijk.

Ik gebruik transgender als een parapluterm. Dat wil zeggen, ook crossdressers, mensen zonder gender (agender), mensen die variëren in hun gender (genderfluid), of mensen die meerdere genders hebben (bigender en andere), horen erbij. Transgender ben je dus wanneer je op een bepaald moment in je leven je verzet tegen het voordien voor eeuwig vaststaande man- of vrouw-etiketje.

Wees niet bang dat ik jou bij deze als transgender heb gebrandmerkt als je dat niet wil, want ik vind het tegelijkertijd ook heel erg belangijk dat mensen zichzelf kunnen definiëren. Veel transgender mensen zeggen ‘Ik ben een vrouw (man), punt.’ Het zou alleen maar ontzettend gruwelijk zijn om te gaan zeggen ‘Ja maar…’. Dat weet ikzelf ook uit ondervinding. Bovendien, wat bepaalt eigenlijk definitief of iemand een man of een vrouw is? Ook bij niet-transgender (dus: cisgender) mensen is er veel variatie in chromosomen, geslachtskenmerken, genderexpressie, voorkeuren, …


Transgender is een diverse realiteit!
Wil je die diversiteit rondom je beter beginnen zien? Keep calm and stay tuned :-)

Comments

Popular posts from this blog

Transitie / RIP Joppe Bosmans, mijn Eskiboy

Fake?

Een veilige plek